Wyposażenie i sprzęt Sekcji Niemieckiej SRH Wrzesień 39
Każdy element wyposażenia żołnierza niemieckiego który staramy się Państwu zaprezentować jest gruntownie dobierany przez nas po to by zapewnić pełną zgodność realiów historycznych i przybliżyć szanownym Widzom sylwetki które staramy się odtworzyć. Staramy się inwestować wyłącznie w elementy oryginalne i najlepsze na świecie kopie wyposażenia. Tylko w ten sposób możemy mieć pewność, że idea rekonstrukcji historycznej zostanie zachowana, a nasza praca nie pójdzie na marne.
Hełm stalowy M35 / Stahlhelm M35
Hełm jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów wyposażenia niemieckiego piechocińca. Był tłoczony z jednego arkusza blachy ze stali molibdenowej. Rant hełmu M35 był zawijany do wewnątrz, czym można odróżnić od produkcji późnowojennych. Hełmy wyposażone były w fasunek z paskiem zapinanym pod brodą. Posiadał dwie kalkomanie po bokach dzwonu: po lewej stronie orzeł narodowy po prawej trój kolorowa tarcza w barwach narodowych.
Pokrowiec na hełm / Stahlhelmbezüge
Od 1940 roku były stopniowo wdrażane pokrowce na hełm 3 lub 5 częściowe w kamuflażu Spllittertarn. Niektóre pokrowce były dwustronne, po odwróceniu na białą stronę, stanowiły zestaw kamuflujący wraz z kurtką i spodniami zimowymi. Posiadały one szlufki przystosowane do mocowania kamuflażu naturalnego (trawy, gałęzi). Na fotografii obok widnieją pokrowce w kamuflażu i na białej stronie.
Puszka na maskę p-gaz M30 /
Gasmaske M30 mit Blechbüchse
Puszka na maskę p-gaz M30 mieściła oprócz samej maski p-gaz M30 i filtra do niej również, wyposażenie niezbędne do konserwacji i prawidłowego użytkowania. Na wewnętrznej stronie pokrywy znajdowało się pudełko na szkiełka przeciwpotne do maski. Na zdjęciu obok widzimy puszkę M30 w malowaniu feldgrau wraz z regulaminowymi paskami.
Puszka na maskę p-gaz M38 /
Gasmaske M38 mit Blechbüchse
Puszka ta była ona o 3 cm dłuższa od swojej poprzedniczki M30 było to podyktowane wdrożeniem do produkcji dłuższych filtrów przeciwchemicznych. Po 1941 roku wprowadzono modyfikację omawianej puszki dodając pod pokrywą gumową uszczelkę, przez co stawała się ona wodoszczelna. Na zdjęciu widzimy puszkę z paskami wraz z pokrowcem na gasplane w wersji wczesnowojennej.
Pokrowiec na gasplane / Gasplanetasche
Gasplanetache - obok maski p. Gaz obowiązkowy element pakietu przeciwchemicznego. Torebka wykonana z gumowanego płótna zapinana na zatrzaski zawierała płachtę gumowana o rozmiarach 2m x 1,20m, która miała chronić żołnierza przed skażeniem chemicznym. Torebka zgodnie z regulaminem przytroczona miała być do paska puszki od maski i znajdować się na wysokości klatki piersiowej, gotowa do szybkiego użycia.
Bagnet do Mausera Kar98k wraz z żabką / Seitengewehr 98K mit Seitengewehrtasche
Bagnet 98k – był używany przez wszystkie jednostki począwszy od Wehrmachtu, Krigsmarine do Waffen SS. Służył żołnierzowi początku wojny aż do końca wojny. Każdy żołnierz był szkolony zasadą – "bagnet służący do pchnięcia, a nie cięcia". Mocowany był jedynie przy pomocy specjalnej szyny, która była częścią kolby karabinu Mauser 98k, a blokowany był zatrzaskiem. Bagnet dodatkowo wyposażony w pochwę i za pomocą żabki był mocowany do pasa głównego.
Pas główny z klamrą / Koppel mit koppelschloß
Pas był jednym z głównych elementów wyposażenia żołnierza. Produkowano go z grubej i szerokiej na skóry. Skóra była wywrócona mizdrą na zewnątrz oraz barwiona na czarno, natomiast lico pozostawiano w naturalnym kolorze.
Chlebak M31 / Brotbeutel M31
Chlebak M31 w większości jednokomorowa torba wykonana z brezentu. Chlebak zapinany był od wewnętrznej strony za pomocą dwóch skórzanych pasków i metalowych guzików. Chlebak noszono nad prawym biodrem, często z manierką przypiętą do prawego pierścienia "D" i paskiem od manierki przewleczonym przez prawą szlufkę, menażkę zakładano rzadziej.
Manierka M31 / Feldflasche M31
Najpopularniejsza odmianą był model Feldflasche M31 (model z 1931). Manierka stosowana przez wojska niemieckie w czasie II wojny światowej. Składała się z aluminiowej butli (pojemność 0,8 litra), zakręcanej aluminiowym korkiem z gumową uszczelką. Korek był przynitowany do skórzanego paska, który posiadał również aluminiowy karabińczyk, służący do mocowania manierki.
Menażka M31 / Kochgeschirr M31
Menażka, wprowadzona w 1931, została oparta o model M1910 w stosunku do której zmniejszono jej objętość do ok. 1.5l. Menażka byłą niezbędna żołnierzowi i „uczestniczyła” na wszystkich frontach gdzie tylko przebywał żołnierz niemiecki. Całość była wykonana z aluminium. Podstawowymi kolorami jakie wykonywano menażki były czarne i geldgrau. Całość menażki wieńczył trok, za pomocą którego mocowano ją do chlebaka, po wcześniejszym przewleczeniu przez uchwyty menażki.
Latarka / Taschenlampe
Latarka była wydawana każdemu żołnierzowi niemieckiemu. Modeli było bardzo dużo, często żołnierze używali wersji cywilnych jak i zdobycznych.
Książeczka Wojskowa / Soldbuch
Soldbuch, to odpowiednik polskiej książeczki wojskowej. Wydawany był każdemu żołnierzowi, każdej formacji zbrojnej w Niemczech, właściwie przez całą wojnę. Był to jednocześnie podstawowy dokument potwierdzający tożsamość posiadacza. Soldbuch zawierał wszystkie informacje na temat przebiegu służby danego żołnierza, oraz dane personalne.
Płachta namiotowa M31 / Zeltbahn M31
Zeltbahn M31 - wraz ze stelażem namiotowym - Geometryczny wzór „Splitter” („drzazgowy”) został opracowany na początku lat 30. I został po raz pierwszy użyty w Zelcie M31 pod koniec roku 1931. Kolejne modyfikacje dotyczyły miękkiego rozmycia geometrycznych kształtów i zmiany kolorystyki. Zelta M31 była standardowo wydawana żołnierzom wraz z trzyczęściowym zestawem masztów M1901, oraz z dwoma śledziami namiotowymi M1929, oraz sznura namiotowego M1892.
Łopatka piechoty M1887 z pokrowcem / Shanzzeug mit trager
Łopatka należała do podstawowego wyposażenia żołnierza Wehrmachtu. Składa się z prostokątnego stalowego ostrza i krótkiego drewnianego trzonka (aby chronić ręce przed powstawaniem pęcherzy nie malowano go). Saperkę przenoszono w skórzanym pokrowcu na pasie z lewej strony. Pochwę bagnetu mocowało się razem z trzonkiem łopatki za pomocą skórzanego paska. Na zdjęciu przedstawiono prawidłowy sposób przenoszenia łopatki. Widoczne przedmioty są współczesnymi kopiami.
Tornister / Tornister
Plecak ten był używany przez wojsko niemieckie głównie do przenoszenia podstawowego ekwipunku oraz rzeczy osobistych. Podczas walki, był zdejmowany i pozostawiany na ciężarówkach lub innych środkach transportu. Jest to element zdecydowanie dodatkowy, gdyż na samej rekonstrukcji nie będzie używany.
D-Ring
Składał się z pętli szerokości pasa i pierścienia prostokątnego lub w kształcie litery "D". Był wytworzony z skóry brązowej bądź czarnej, a także parcianych taśm różnego koloru. Zakładano je na pas główny i używano ich do utwierdzenia przednich haków szelek szturmowych gdy nie noszono ładownic. Zapinano do niego także tylną taśmę szelek gdy okazywała się ona za krótka dla wysokiego żołnierza. Można było go wykorzystać także do przymocowania innego ekwipunku np. manierki.
A-Rama / A-Rahmen
A-Rama - plecak bojowy, nazywany także plecakiem szturmowym. Wykonana z wytrzymałe bawełny, uszyta w kształt trapezu. Noszono ją zwykle na szelkach bojowych ale można było ją z powodzeniem zamocować na tornistrze i plecaku. Na A-ramie przenoszono zwykle menażkę, płachtę namiotową, a w dolnej części była zamontowana dedykowana torba w której przenoszono niezbędne wyposażenie. Widoczna fotografia przedstawia prawidłowo złożony zestaw zamontowany na szelkach nośnych. Pod spodem z lewej strony widzimy ten sam zestaw bez torby, a z prawej sam plecak szturmowy.
Szelki szturmowe / Koppeltraggestell
Szelki szturmowe są podstawowym, a wręcz obowiązkowym elementem wyposażenia każdego szeregowego żołnierza... późnowojennego. We wrześniu 1939 roku szelki przysługiwały wyłącznie podoficerom. Szelki bojowe Y-Riemen zostały opracowane w kwietniu 1939 roku równocześnie z tornistrem M39, w celu zastąpienia wcześniejszego modelu tornistra ze zintegrowanymi szelkami.
Aparat / Dienstfilmkamera Leica II
Drugi zaraz po poprzedniku aparacie Leica I aparat małoobrazkowy, będący podstawowym sprzętem fotograficznym wykorzystywanym przez niemieckich korespondentów wojennych z Propagandakompanie. (na zdjęciu sowiecka kopia - Zorka I)
Lornetka służbowa / Dienstglass 6x30
Dienstglass 6x30 – lornetka służbowa 6x30. Etatowa lornetka jednostek piechoty Wehrmachtu wydawana oficerom i niektórym podoficerom.
Pozwalała na dokładniejszą obserwację przedpola i pomagała w kierowaniu ogniem broni zespołowej.
Luneta Zielver ZF39 / Zielfernrohr Zielver ZF39
Zielfernrohr Zielver ZF39 - jedna z najpopularniejszych lunet spotykanych podczas wojny. Używana była często przez strzelców wyborowych. Producent Carl Zeiss Jena. ZF39 montowano do wyselekcjonowanych (najcelniejszych) sztuk karabinu Mauser Kar98k. Posiada ona zbliżenie czterokrotne. Zielvera mocowało się na komorze, wymagało to specjalnej wersji Kar98k. Na zdjęciu wersja powojenna.
Ładownice do Mauser Kar98k / Munitionstasche für Karabiner 98K
Patronentaschen 98K - Ładownice te oparte na wzorze z 1911 roku początkowo przeznaczone były wyłącznie dla kawalerii, ale już w 1933 roku stały się podstawowym elementem wyposażenia dla każdego żołnierza uzbrojonego w karabin K98. Każda ładownica posiadała trzy komory w których łącznie mieściło się 30 nabojów kaliber 7,92mm. Ładownice produkowane były do końca wojny z większymi lub mniejszymi zmianami.
Ładownice do MP38/MP40 / Munitionstasche für Maschinenpistole MP38/40
Żołnierze wyposażeni w MP38/40 otrzymywali parę specjalnie zaprojektowanych ładownic, mieszczących po trzy magazynki na 32 sztuki amunicji każda. Lewa ładownica posiadała małą kieszonkę, w której znajdowała się ładowarka (ułatwiająca ładowanie amunicji do magazynka). Ładownice ulegały drobnym modyfikacjom. Wczesna wersja miała D-Ringi przyszyte bezpośrednio do ładownicy, a późna – przymocowane za pośrednictwem skórzanych troków.
Kabura do pistoletu Walther P 38 / Pistolentasche Walther P 38
Pistolentaschen P38 była wykonana z doskonałej jakości skóry barwionej na czarno. Była wykonana bardzo starannie w trosce o najmniejsze szczegóły. Duża klapa doskonale chroniła broń przed czynnikami atmosferycznymi. Na fotografii doskonale jest widoczna boczna kieszeń na zapasowy magazynek i głębokie wycięcie umożliwiające łatwe dobycie broni. Kaburę zazwyczaj noszono na lewym boku.
Kabura do pistoletu P08 Parabellum / Pistolentasche P08 Parabellum
Pistolentaschen P08 - wykonana z bardzo dokładną prezycją, doskonale chroni broń, posiada pasek ułatwiający szybkie wyciągnięcie pistoletu. Kabura zawiera miejsce na dodatkowy magazynek. W górnej części kabury mieścił się schowek na kluczyk służący do rozkładania/składania P08. Kaburę tę nosiło się po lewej stronie, na pasie głównym.
Tromel MG / Gurttrommel 34
Magazynek bębnowy, mieszczący jeden odcinek taśmy amunicyjnej czyli 50 sztuk amunicji. Taśmę przed włożeniem należało zwinąć w prawą stronę. Stosowano go w MG34 i MG42. Wygodny w obsłudze. Na zdjęciu obok widzimy załadowany magazynek produkcji powojennej pomalowany na kolor feldgrau.
Skrzynka amunicyjna MG / Patronenkasten 34 und 42
Skrzynka amunicyjna była przeznaczona do przenoszenia za taśmowanej amunicji w liczbie 250 sztuk. Produkowano je ze stali lub aluminium. Wyróżniamy dwa wzory skrzynek M34 i M42. Stanowiły one wyposażenie karabinów maszynowych. Adaptowano je także do przenoszenia innego wyposażenia. Na zdjęciu widzimy oryginalne skrzynki obu wzorów w kolorze feldgrau.
Pojemnik na lufę / Laufschutzer 42
Pojemnik na zapasową lufę do karabinu maszynowego MG 42, którą należało wymieniać podczas intensywnego ostrzału. Wykonany z blachy stalowej, wyposażony w skórzany pas nośny. Obsługa MG 42 miała dwa takie pojemniki na wyposażeniu. Na zdjęciu widzimy oryginalny egzemplarz Laufschutzer 42 poddany renowacji (niestety ma urwany zatrzask zamykający).
Skrzynia amunicyjna / Patronenkasten
Luftdichter Patronenkasten – czyli „szczelnie zamknięte pudełko amunicji”. Skrzynia przeznaczona była do przenoszenia 1500 sztuk amunicji kalibru 7,92mm do karabinów Mauser 98K. Amunicja mieściła się w 100 kartonowych pudełkach zawierających po 15 sztuk. Bądź w 5 dużych kartonów „Tragschlaufe” zawierających po 300 sztuk amunicji. Używano ją również do transportu innych typów amunicji m.in. 7,92mm do karabinów StG44 i kalibru 9mm do takich broni jak pistolet maszynowy MP40. Skrzynki produkowane były z drewna, a ich wnętrza wykonane były z cynku z dodatkową uszczelką, aby chronić transportowaną amunicje przed wilgocią.
Nóż okopowy / Grabendolch
Nożyce / Drahtschere
Nożyce do zasieków małe Kleine Drahtschere - to sprzęt typowo Pionierski, niemniej jednak już od początku wojny regulaminowo w każdej drużynie piechoty dowódca oddziału był zobowiązany posiadać jedna sztukę. Nieodzowny sprzęt gdy drut kolczasty uniemożliwiał czołganie, a silny ostrzał przeciwnika 'przyciskał' do podłoża.
Gwizdek / Pfeife
Gwizdek przysługiwał jedynie podoficerom oraz żołnierzom funkcyjnym - dowódcom. Służył do wydawania komend. Zaczepiony był o charakterystyczny sznurek. Nie musiał być biały. Wyróżniano wiele jego kolorów. Sznurek ten przytwierdzony był do guzika od munduru, dzięki czemu żołnierz miał pewność, że gwizdka nie zgubi. Na zdjęciu z lewej oryginalny podoficerski gwizdek, wraz z kopią sznura.
Raportówka M35 / Meldekartentasche M35
Meldekartentasche M35 - polowa torba meldunkowa to element który przysługiwał wyłącznie podoficerom oraz oficerom. Szeregowiec nie potrzebuje tego elementu wyposażenia, a o możliwości jego noszenia decyduje dowódca w przypadku wyznaczenia funkcji danemu żołnierzowi gdzie taka raportówka przysługiwała.
Nieśmiertelnik / Erkennungsmarke
Odznaka za rany / Verwundetenabzeichen
Zestaw do szycia / Kameradenhilfe
Zestaw do szycia był ważnym elementem dodatkowego wyposażenia. Pozwalał on utrzymać umundurowanie i ekwipunek w nienagannym stanie (co wymuszał surowy regulamin). Zestaw przeważnie zawierał komplet igieł różnej wielkości, guziki, agrafki i oczywiście różnego rodzaju nici. Zestaw widoczny obok składa się z eleganckiego etui, kompletu igieł zatkniętych w filcową przekładkę i dwóch szpulek białej nici różnej grubości. Z racji zawartości takim zestawem mogliśmy zacerować koszulę, bieliznę czy też zreperować drelich roboczy. Żołnierze żargonowo nazywali takie zestawy "kameradenhilfe" czyli koleżenska pomoc.
Ręcznik / Handtuch
Ręcznik - istotny element higieny osobistej każdego żołnierza wydawany po dwie sztuki , a zwyczajowo noszony w chlebaku. Z uwagi na niedostatki bawełny ręczniki produkowano z lnu, całkowicie białe bądź z krzyżującymi się paskami zaopatrzone w zawieszki na obu końcach. Na zdjęciu obok ręcznik z demobilu kształtem i wzorem podobny do epokowego.
Maselniczka / Fettdose
Fettdose (pomarańczowe pudełko z prawej) - regulaminowa maselniczka z pomarańczowego bądź czasem czarnego bakelitu, znajdowała się ona w chlebaku. Zawierała masło, margarynę bądź marmoladę nim ta trafiła na żołnierska kromkę.
Kocher Esbit / Esbit Kocher
Esbit Kocher (na dole dwie sztuku metalowe) - popularny już przed wojną model kuchenki polowej, po złożeniu nie większy od pudełka papierosów zasilany paliwem stałym które nie wydzielało dymu ani zapachu.
Scho-Ka-Kola
Schokakola Schokolade - jest to czekolada specyficzna, gorzka ale za to bardzo energetyczna czekolada ułożona w okrągłym, podręcznym pudełeczku. Była to "delicja" wydawana standardowo w niemieckim wojsku i miała służyć jako posiłek energetyczny. Te czekoladki były bardzo popularne i uwielbiane przez niemieckich żołnierzy. Co ciekawe, ta czekolada produkowana jest do dziś i zdjęcie współczesnej wersji (która niewiele różni się od tej wojennej - głównie kodem kreskowym) możemy oglądać obok.
