Granat Eihandgranate M39

Eihandgranate 39 - granat ręczny "jajkowy" armii niemieckiej używany przez całą drugą wojnę światową. Pierwsze granaty tego typu powstały jeszcze przed pierwszą wojną światową. Skonstruowany w końcu 1939, a wprowadzony do uzbrojenia na początku 1940 granat Eihandgranate M39 znany także jako M39. Powstał jako alternatywa i uzupełnienie granatu trzonkowego dzieki uproszczonej produkcji miał szybko trafiać z fabryk do żołnierzy a dzieki małym rozmiarom mógł byc w dużych ilościach zabierany do kieszeni i chlebaków. Zbudowany był z dwóch połówek metalowych z wykręcanym zapalnikiem typu BZE39. Zapalnik ten początkowo wykrecano przy pomocy specjalnego klucza. Następne modele zapalników zaopatrzono w skrzydełka (wygięte w górę lub w dół) umożliwiające wkręcenie go bez użycia narzędzi. Masa granatu zależnie od użytego materiału wybuchowego wachała sie miedzy 225-298g. Eksplozja następowała po upływie 1 do 10 sekund w zależności od typu zapalnika.Po wprowadzeniu płaszcza odłamkowego w roku 1944 masa granatu wzrosła do 425g. W roku 1942 granaty "wzbogacono" o uchwyt w kształcie kółka przytwierdzony do dna korpusu, umożliwiający łatwiejsze przyczepienie do umundurowania, pasa itp. Granaty te występowały w dwóch wariantach malowania - w kolorze zielono-szarym (feldgrau) i piaskowym. Ocenia się że wyprodukowano ok. 84 milionów sztuk tych granatów.