Pistolet maszynowy MP 40 / Maschinenpistole 40
Maschinenpistole 40 – to jeden z najsłynniejszych pistoletów maszynowych używanych w czasie II wojny światowej. Skonstruowany jako następca MP-38. Błędnie nazywany Schmeisserem.
Doświadczenia I wojny światowej i wojny domowej w Hiszpanii przekonały niemieckich sztabowców co do konieczności posiadania pistoletów maszynowych przez oddziały piechoty. W porównaniu z karabinami była to broń lekka, poręczna i co najważniejsze dzięki swojej szybkostrzelności zwiększała siłę ognia pojedynczego żołnierza. W XX - leciu międzywojennym pistolety maszynowe MP-18 i MP-28 były jedynie uzbrojeniem pomocniczym Reichswehry.
W 1938 roku przyjęto do uzbrojenia nowy model pistoletu maszynowego MP-38. Była to konstrukcja nowoczesna, ale skomplikowana i pracochłonna w produkcji. (Produkowano ją metodą frezowania.) Już w 1939 roku rozpoczęto prace nad modernizacją i uproszczeniem konstrukcji. Prace były prowadzone równolegle w firmie ERMA i w Heereswaffenamtcie, czyli Niemieckim Biurze Uzbrojenia Wojsk Lądowych. Uproszczony model miał komorę zamkową wykonaną metoda tłoczenia i zgrzewania. Był to znacznie prostszy proces niż frezowanie. Produkcję rozpoczęto w 1940 roku jako MP-40, posiadał on charakterystyczne przetłoczenia na komorze zamkowej, gnieździe magazynka i samym magazynku mające zwiększyć odporność tych elementów. Strzelał on wyłącznie ogniem ciągłym. W magazynkach mieściły się 32 naboje kalibru 9 mm. W początkowych modelach MP-40 nie było możliwości zabezpieczenia broni z zamkiem w pozycji przedniej, jedynie tylnej. Rozwiązano ten problem wprowadzając rączkę zamka o nowym kształcie i tak zwanym „grzybkowym” bezpieczniku, który należało wcisnąć, aby zabezpieczyć broń. MP-40 był pomyślany również jako broń pokładowa załóg broni pancernej, dlatego posiadał składaną metalową kolbę oraz specjalną blokadę w kształcie haka uniemożliwiającą niekontrolowane przesuwanie się broni w luku strzeleckim pojazdu. W 1942 roku powstała prototypowa wersja MP-40 II z podwójnym gniazdem na magazynki, ilość amunicji wzrosła do 64 pocisków. Nie był produkowany seryjnie.
Panuję błędne przekonanie co do nazewnictwa pistoletu maszynowego MP-40. Niestety nawet w większości placówek muzealnych jest on przedstawiany jako pistolet maszynowy Schmeisser. Projektantem MP-40 nie był Hugo Schmeisser tylko Heinrich Vollmer.
Z broni projektu Hugo Schmeissera zaczerpnięto jedynie sprężynę powrotną w teleskopowej tulei i magazynek. Po roku 1943 stopniowo zmniejszono produkcję pistoletów maszynowych na rzecz karabinów szturmowych MP-43, a później STG-44. Mimo licznych wad jak częste zacięcia, zbyt mała ilość pocisków, brak możliwości prowadzenia ognia pojedynczego MP-40 był bronią lubianą. Stał się wzorem dla późniejszych konstrukcji, np. brytyjskiego Stena.
